ه‍.ش. ۱۳۸۹ بهمن ۲۸, پنجشنبه

Why I Love This Country

تو یکی از پروازهای خارجی بودم و از شانس خوبم سعادت همسفر شدن با یک خانواده ایرانی (زن و مرد نسبتا جوان با یه پسر بچه توپولی ده ساله) نصیبم شده بود.کودک مورد بحث(با عرض شرمندگی)یه آروغ بعد از غذا زد که صوت و فرکانسش یه مقدار بلند بوده و موجبات نشاط و شادمانی مهماندار هواپیما که خارجی بود را فراهم کرد به طوری که مهماندار نتونست جلوی خنده خودش را بگیره.پدر در یه حالت کاملا رسمی پس گردنی به پسر زد و گفت:
چرا کاری می کنی که دشمن را شاد می کنی؟مگه نمی بینی آقامون میگه هر وقت کاری کردی که دشمن را شاد کردی بفهم که اشتباه کردی؟

۱۵ نظر:

1shalgham گفت...

این رو میگن بصیرت
اسم وفامیلش رو می گفتی
یه تشکر ویژه ازش می کردیم

ناشناس گفت...

من خیلی وقته اینجا رو میخونم!
میدونی دیگه طنز نمینویسی؟
خیلی بی مزه شده! یا اسم وب عوض کن یا نوشته هاتو

ریحان گفت...

and thats why i love this blog!

akband گفت...

صدااز سوراخای بدن سوژه های خوبین;)

×بانو! گفت...

That's why I LOVE the PEOPLE of this country ;)

کافه چی گفت...

وبلاگتان را یک نفس خواندم... لذت بردم
باز هم سر میزنم
موفق باشید

بنفشه خاتون گفت...

تف!

Morteza گفت...

انقد باحال ببد ... :D
میگم خوش به حالت چقدر وبلاگت و حرفات قشنگه

سروش گفت...

واسه من که مطلبتو خوندم.حرف باباهه خنده دار تر بود.

به لیمو گفت...

.تازه واردم

ناشناس گفت...

http://mrssmith361.wordpress.com/

نازي گفت...

چقدر شيرين مينويسيد ادم دلش ميخواد از اول تا اخر وبلاگتونو ده با بخونه

میم گفت...

عجـــــــــــب...دشمن شاد شد رفت;)

Hamed گفت...

sounds like you have a way with writing minimal! i love the way you write. keep it up dude

ناشناس گفت...

چه جالب !!