ه‍.ش. ۱۳۸۹ بهمن ۲۸, پنجشنبه

Why I Love This Country

تو یکی از پروازهای خارجی بودم و از شانس خوبم سعادت همسفر شدن با یک خانواده ایرانی (زن و مرد نسبتا جوان با یه پسر بچه توپولی ده ساله) نصیبم شده بود.کودک مورد بحث(با عرض شرمندگی)یه آروغ بعد از غذا زد که صوت و فرکانسش یه مقدار بلند بوده و موجبات نشاط و شادمانی مهماندار هواپیما که خارجی بود را فراهم کرد به طوری که مهماندار نتونست جلوی خنده خودش را بگیره.پدر در یه حالت کاملا رسمی پس گردنی به پسر زد و گفت:
چرا کاری می کنی که دشمن را شاد می کنی؟مگه نمی بینی آقامون میگه هر وقت کاری کردی که دشمن را شاد کردی بفهم که اشتباه کردی؟